.
سقرات فیلسوف یونانی برای محبت کردن سه شرط قائل بود و معتقد بود
که در صورت عدم رعایت این
سه شرط :محبت کردن بی ارزش است:او میگویداز خود بپرسید؟
آیا محبتی که میخواهم بکنم واقعیت دارد؟
آیا محبتی که میخواهم بکنم اثبات خوبی و مهربانی است؟
آیا محبتی که میخواهم بکنم برای دیگران مفید است؟
وقتی که بتوانیم سخنان و رفتار ارزشمندی ارائه دهیم میتوانیم
در خود احساس ارزش کنیم پس بجایرفتار های منفی و حرفهای
بیهوده بهتر است رفتارهای مثبت و سازنده داشته باشیم.
با دوستی از ایران صحبتی تلفنی داشتم و چون این صحبت ادامه
دار شده بود و دیگران هم نیاز به تلفن داشتند با اینکه حرفهای این
دوست جالب نبود ولی چون هنوز میخواست ادامه بدهد من با شرمندگی
از او خواستم که تلفن را قعط کند و او با اصرار خواست که از طریق نت ادامه
صحبت بدهیم و من بناچار پذیرفتم .او از بخشش میگفت و اینکه با بخشش
کردن میتواند مورد علاقه دیگران قرار بگیرد و دوستانی زیاد پیدا کرده بود وقتی از
او پرسیدم که آیا از این بخشش لذت هم میبری ؟در جواب من گفت نه و مرا
غرق در شگفت زدگی کرد از او سئوال کردم که با این افراد نشست و برخواست
هم میکنی او در جواب گفت که نه چون من انها را در رده خود نمیبینم دیگر
نتوانستم ساگت بمانم به این دوست گفتم من ترانمیفهمم :چطور به کسانی که
هیچ گونه رابطه ای نداری بخشش میکنی و حتی از این بخشش هیچ
گونه لذتی هم نمیبری....و بیاد گفته های آنتونی رابینز افتادم که میگوید:
من از بخشش لذت میبرم و معتقدم این خصیصه در سرنوشتم به شکلی مثبت
تاثیر خواهد داشت و برای اینکه بتوانم با آسودگی به دیگران ببخشم چنین رابطه ای
در ذهن خود به وجود میاوردم :با بخشش دیگران مرا دوست خواهند داشت و من از
لذت محبت دیگران بهرمند خواهم شد.احساس دوست داشته شدن لذت بسیار قوی
است و اگر چنین حلقه ارتباتی در ذهن شکل بگیرد با اینکه هنگام بخشیدن چیزی را
از دست خواهیم داد اما احساس لذت و خوشی ما بسیار قوی تر از
احساس ناراحتی است که چیزی را از دست میدهیم